13 september 2026
Dit jaar was de vorm rond de juiste tijd goed om deze forse trail eens te proberen. Een kleine 20 kilometer en ruim 1000 hoogtemeters, dat is niet elke dag aan de orde. Gelukkig hadden we de route eerder al verkend en had ik hem al eens gerend.
De start was om 9:00 bij het mooie zwembad José Trenzano Alós. Vanaf de parkeerplaats ging het omhoog naar de Barranc del Cinc. Daar werd het al snel voornamelijk wandelen. Pas aan het einde van de trappen waar het bospad licht omlaag begint te gaan wordt er echt voor langere stukken gerend.
Na zo’n vijf kilometer waar de 10- en 20 kilometerroutes splitsen liep ik een tijd alleen met in de verte iemand achter mij. Een aantal kilometer later was de achterligger dichtbij gekomen en toen ik achterom keek zag ik in de verte ook al andere mensen naderen. Uiteindelijk liep ik kilometers lang op een heel smal paadje met een hele sliert mensen achter mij aan die allemaal niet wilden passeren. Op een gegeven moment vond ik het lang genoeg en stapte ik op een kruising een moment opzij en dronk een slok. Bij een gaatje in de rij na de eerste 5 a 6 personen stapte ik weer in. Degene die toen voorop rende haalde dezelfde truc uit en ging op positie 3 lopen. Ik had hem schijnbaar echt niet blij gemaakt met de koppositie.
De klim naar de top van de Montcabrer was weer heftig met echt steile stukken, Wel lekker lopen over rotsen en niet al te veel los gruis.
Op de top werd flink gefotografeerd, net als op andere punten.
Omlaag ging ik niet op mijn hardst maar het ging ook niet echt slecht. Het allerlaatste stukje langs de rare woonwijk die niet af is was weer heel zwaar met onverwachte steile stukjes en enorm hoog onkruid waardoor je soms geen pad zag. Grappig was dat op dat punt Leo vanaf de andere kant van het riviertje uit de hoogte uitkeek over het kloofje en mij al kon aanmoedigen.
De laatste kilometer ofzo op asfalt ging niet vanzelf maar het scheelde dat ik wist dat ik err bijna was en dat ik ruim binnen de gestelde tijd van 3:30 zou finishen. En dat erna het zwembad lonkte. Vlak voor de finish zag ik nog wat lui van de club die al naar huis gingen, haha, die waren wat sneller dus.
De finish was goed. Er waren nog wat bekenden en het nieuwe bekertje dat Leo had geprepareerd werd ingewijd met een biertje. Onderweg had ik het niet nodig gehad want ik had zelf voldoende water bij me. En daarna lekker het best wel frisse water zwembad in! Lekker fris.
Oja, en de statistieken nog. Je mocht er 3:30 over doen volgens het regelment. Met een tijd van 3:01:06 en chiptijd van 3:00:44 zat ik daar lekker ruim binnen. Ik werd daarmee 177e van de 296 finishers, 23e van de 67 vrouwen en 6e van de 12 vrouwen in mijn leeftijdscategorie.