30 november 2025
Zo, er moest maar weer eens een marathon gelopen worden. De voorbereiding was lang omdat ik het trainingsschema van onder de vier uur wilde volgen en daar nog niet helemaal klaar voor was op het moment dat het plan ontstond. Daarom plakte ik vijf extra trainingsweken vóór het schema van 12 weken. Verder kregen we nog bezoek én gingen we zelf naar Portugal in de in de trainingsperiode. Daarom verspreidde ik één trainingsweek over twee weken. Bij elkaar 18 weken voorbereiding.
Ik had twee aanpassingen gedaan ten opzichte van mijn vorige twee marathons: eigen water mee (twee liter in mijn rugzakje) en nu wél voldoende eten onderweg (gummireepjes en fruitmoes-knijpzakjes – de gels moet ik nog steeds niet).
We sliepen dicht bij de start in Elche en we zagen ook andere lopers uit het groepje bij de start. De mindset was dit keer beter gericht op het idee dat de wedstrijd pas begint na 30 kilometer. In het eerste deel lukte het veel beter om niet zomaar te gaan inhalen wie ik makkelijk voorbij kon. In plaats daarvan had ik meer focus op het op gewenste tempo te lopen.
Dat pakte best goed uit. Ik belandde tijdelijk net achter de pacers voor vier uur maar werd gek van het gegil van een van de pacers en ook wel van de aandacht die andere renners opeisten, bijvoorbeeld door aan een pacer te vragen om al rennend een filmpje op te nemen om een vriend over te halen om een volgende keer wel mee te doen. Dus daar maar vandaan gerend.
Twee maatjes kwamen toen van achteren erbij en ik rende een stuk met hen mee tot aan zee en nog een stuk langs de zee richting Alicante. Daar liet ik ze achter mij. Ik liep nog steeds makkelijk maar toch voelden de paar hoogtemeters die in Alicante geleidelijk overwonnen moesten worden al zwaarder aan de benen. Ik at nog een fruithap en gooide de verpakking weg in een vuilnisbak aan de overkant van de weg…beetje dom?
De laatste kilometers werd het zwaar om tempo vast te houden. Ik dacht wel dat ik op schema zat en rende door. Leo riep hard dat ik het kon halen maar wel moest doorrennen. Pas toen ik de laatste bocht om ging zag ik dat de finish niet echt heel dichtbij was. Ik had nog twee minuten en dacht al dat het heel lastig zou worden. En inderdaad, een beetje voor de finish sprong mijn klok al te vroeg op 4:00:00. Toen ik de finish passeerde was het 4:00:05.
Dan moet ik het toch nog maar een keer doen, ooit!
Voor de volledigheid: Ik werd 39e van de 91 vrouwen in mijn categorie, 217e van de 498 deelnemende vrouwen en 2078e van de 3360 deelnemers.